Ma. 26 okt.'09: Tanjore, Thiruvaiyaru

Vandaag hebben we Tanjore wat beter bekeken. Raj had voor ons een gids ( een vrouw) geregeld die ons de Brihadasvera tempel en het paleis toonde. Wederom een zeer fraaie tempel, gebouwd rond het jaar 1000. Deze heeft twee grote piramidevormige toegangspoorten (metertje of 66 hoog) die bezaaid zijn met kleurrijke beeldhouwwerken van allerlei goden. In het midden een hoge toren met daar bovenop een 80 ton zware granieten kunstwerk. Om die bovenop die toren te krijgen had men indertijd een helling van 6 km lengte gebouwd en olifanten gebruikt om het gevaarte omhoog te krijgen. In de tempeltuin stond een heilige banja boom waar stellen allerlei lappen stof aan hadden gehangen om daarmee hun eigen relatie op te lappen. Om hier te trouwen moet er aan nogal wat eisen worden voldaan. De belangrijkste hier wordt het oordeel van een astroloog gezien. Als de sterrenbeelden van de twee niet matchen, dan moeten ze hier op vastgestelde tijdstippen lappen ophangen om de boel weer in evenwicht te krijgen. Van de 5 regels komt de goedkeuring van de ouders op de 4e plaats. Minst belangwekkend wordt hier het oordeel van de twee toekomstige echtgenoten zelf gezien.

Het paleis was er een vol met hele hoge pilaren en een heleboel bronzen van dansende shiva's. Die dansende shiva (ook wel nataraja genoemd) heeft in de ene hand een trommel en de andere hand een vlam. De cirkel achter hem stelt het universum voor. Hij staat steevast op een demon die staat voor list en bedrog die shiva heeft overwonnen.

Daarna zijn we nog naar een bronsgieterij gegaan waar een viertal mannen op een achterplaatsje onder de meest primitieve omstandigheden hun fraaie ambacht uitoefenden. Ik heb van hem zo'n dansende shiva gekocht, in de zekerheid dat ik daarmee hun eeuwenoude familiebedrijfje direct zou steunen. Beter hier dan bij een kunsthandelaar.

Tegen het einde van de dag bracht Raj ons nog naar een grote shivatempel in Thiruvaiyaru. Hier waren we getuige van hoe een tempel op het platteland functioneert. Het was er niet zo druk, afgezien van wat zwervers, brahmannen en een olifant. Maar al slenterend op onze blote voeten door de wat duistere gangen van dit eeuwenoude complex werden we door magisch klinkende instrumenten uitgenodigd om deel te nemen aan een ceremonie.