Goa (dag 2)

Even alleen uitwaaien op het strand. Daar komt een man op me aflopen. Het verschil met al die anderen is dat deze niet oog-, maar oorcontact zoekt. 'Earsoup', zegt hij en hij wijst heel bezorgd naar mijn oor alsof hij zojuist een afschuwelijke aandoening heeft ontdekt. Voor ik het goed en wel in de gaten heb wat hij eigenlijk bedoelt maakt hij een rappe beweging bij mijn oor en toont vervolgens een staafje vol met een goedje wat verdacht veel op vaseline lijkt. Hij claimt dit uit mijn oor te hebben gehaald en haalt vervolgens zijn visitekaartje tevoorschijn waarop staat 'middleearwaxspecialist & astrologer". Ik maak hem duidelijk dat IK niet naar Goa ben gekomen om astrologisch verantwoorde ayurvedische yogatherapie te volgen en chakraknelpunten te zuiveren en dus niet onder zijn doelgroep val.

Hij druipt af. Daarna volgen weer twee mannen die net zo bezorgd naar mijn zojuist gezuiverde oor wijzen met een stokje in de aanslag om deze weer te zuiveren. Welkom op het strand van Goa, waar men van oorsmeer een inkomstenbron heeft gemaakt. Maar ook bedelende kinderen, kralenverkopers en koeien voelen zich hier thuis aangezien hier al sinds de jaren 60 naar verlichting zoekende westerse hippies ronddolen. Het is echter vooral de portemonnee die hier verlicht wordt.



Vanavond laten we ons weer als sardientjes in een blik vervoeren naar Mumbai, dus we hebben één dag om Goa te verkennen. Dus maar een auto met chauffeur inhuren. Niet moeilijk, al bij de eerste beachbar wordt ons een taxi aangeboden. 1500 roepies voor één dag. We gaan akkoord, dumpen onze rugzakken in de achterbak en rijden naar Oud-Goa. Hier wanen we ons in Portugal (Goa was van 1510 tot 1961 een portugese kolonie), met witte kerken met gouden altaren en kruisbogen die je nergens elders in India tegenkomt.




Als we 's avonds bij een oergezellig strand komen (Baja beach) dan kijken we teleurgesteld op onze horloges... Tijd om naar Mumbai te gaan en dus bijna huiswaarts...