We gaan naar Suriname!

Morgenochtend gaan we naar Suriname!

Dit zijn de vluchtgegevens:

Heen: MP0663 02SEPT Amsterdam 09:10 Paramaribo 13:30
Terug: MP0663 25SEPT Paramaribo 21:15 Amsterdam 11:10

We vliegen met Martinair.

Diashow!

In totaal zijn er zo'n dikke 500 foto's gemaakt met de digitale camera tijdens deze vakantie. Ik heb hier 64 uit geplukt en hier een diashow van gemaakt... Wil je ze zien? Klik dan hier.

snik.. laatste dag vakantie

En toen was alweer de laatste dag van de vakantie aangebroken...
Daarin wilden we nog wel e.e.a. aan activiteiten proppen.
Te voet togen we, via stalletjes met koopwaar, richting koninklijk paleis. Een voorbijganger die graag een babbeltje wou maken, waarschuwde dat het paleis vandaag dicht is, en pas vanaf 15u open. Toen los daarvan een tuktukchauffeur hetzelfde vertelde, zijn we maar eerst met die tuktuk naar twee tempels gereden. De tweede tempel kwam ons wat bekend voor.. en hee die belgische toerist die we er tegen kwamen ook! Idioot, die hadden we op de allereerste dag van onze en zijn (duik)vakantie ook al op exact dezelfde plek gesproken! Hij was ook al op een dicht paleis gestuit.

Tijdens de tuktuk-rondrit, reed de chauffeur wel weer tweemaal langs resp. een juwelier en een kledingzaak, waar ze dus hopen dat de toeristen tenminste 10 min. binnen blijven - dan krijgt de tuktukchauffeur een benzinebon, en als je er iets koopt krijgt hij meer bonnen. We wilden best proberen voor onze chauffeur iets langer binnen te blijven. Maar toen ik van het toilet kwam, bleek Sander gehuld in een mooi ribcolbertje! De kledingzaak had alleen mannenkleding, en de verkoper zette mij gewiekst in om mee te denken wat Sander het best stond haha. Sander heeft er het colbertje gekocht, wat ze voor hem op maat gingen maken, en dan bij ons hotel langs zouden brengen.



Maar toen we het er om 14u toch maar op waagden bij het paleis, bleek het wel al iets langer open..? We hadden nu maar anderhalf uur om het te bezichtigen, wat voor ons gelukkig precies voldoende bleek. Het zijn echt prachtige gebouwen, van de buitenkant met allemaal schitterende stukjes steen versierd, in allerlei kleuren en m.n. goud, en met vele beelden. In het paleis waren ook de wapenkamers, met de meest antieke wapens, opengesteld.



Bij de Chao Praya Rivier, die door Bangkok stroomt, bleek de boottocht die we vervolgens graag wilden doen, erg duur. Die boottocht gaat naar het oude Bangkok, aan de overkant van de rivier, duurt 1,5 uur en kost wel zo'n 20 euro pp..

We zijn maar weer naar ons backpackerswijkje teruggekeerd. Onderweg daarheen liepen we een enorm eind langs allerlei stalletjes waar amuletten verkocht werden. Vele straten vol amuletten, ongelovelijk. Dit geloof in amuletten komt waarschijnlijk uit India, waar kleine afbeeldingen werden verkocht aan pelgrims. De Thai dragen altijd minstens één amulet bij zich. Op de amuletten zijn afgebeeld: kopieën van beroemde heilige beelden, van koningen, van genezers, of een meerarmige monnik die zijn ogen, oren en mond afdekt om zich te concentreren op het bereiken van nirvana (de menselijke variant van de aapjes die zo afgebeeld worden). Op de keerzijde zijn vaak yantra's geschreven.
Naast Boedhist gerelateerde amuletten, zijn er ook allerlei andere voorwerpen die bescherming bieden, zoals tijgertanden en miniatuur phallussen. Deze laatsten zijn van Hindoe origine. De amuletten worden tevens gekocht door verzamelaars (vergelijkbaar met postzegelverzamelaars bij ons).

De laatste paar Thaise uurtjes hebben we nog gevuld met shoppen, en (ik alleen) nog met een typisch Thaise massage waarin je in de raarste hoeken en bochten wordt gemangeld (hmm die oliemassage in Khao Sok was toch ontspannender), en lekker eten.
Om de vakantie te eindigen met een nachtelijke terugvlucht

toeristenparadijs.. Bangkok

Eindelijk trakteren we onszelf eens op een luxere manier van vervoer. Geen urenlange bus- of treinreis ditmaal! Evengoed moesten we wel om 9u met een toerbusje 1,5 uur rijden naar het vliegveld in Surat Thani, en natuurlijk ruim op tijd inchecken. Maar dan.. slechts 1,5 uur vliegen!
Dit keer kozen we voor een hotel hartje (toeristen)centrum. Deze straat, Khaosan Road, stikt werkelijk van de backpackershotelletjes, winkeltjes en marktstalletjes, cafeetjes en restaurantjes, massagesalons enz. En dus.. westerse toeristen. Er rijdt weinig verkeer door de straat, en vanaf zo'n 17u wordt de straat afgezet door de politie, zodat de toeristenmassa relaxed op straat kan lopen. Maarreh.. waarom er zoveel politie aan de uiteinden van de straat wordt ingezet om de boel te bewaken.. hmm is dit dan misschien DE straat die eerder in het nieuws was ivm bomaanslagen? Maar laten we maar gewoon dom&gedachteloos gaan shoppen!



's Avonds hebben we nog een taxi genomen naar de avondmarkt, in een ander deel van de stad, waar we aan het begin van onze vakantie al een keer waren.

Khao Sok - II: boottocht en grot

Vandaag gingen we een ander gedeelte van Khao Sok Nationaal Park bezichtigen. Met een touringbusje reden we naar een stuwmeer, waar de longtailboten klaarlagen. Smalle lange boten waarin een lange rij 2-persoonsbankjes. Prachtig was de lange vaartocht tussen de grillige rotsbergen, waarvan de pieken hoog boven het water uitstaken. Weer zagen we twee van die mooie reuze hoornvogels, hoog op de rotsen, op een van de weinige boompjes die op de rotsbergen groeien. De vaartocht was gedeeltelijk wel wat nat voor Sander en mij die vooraan zaten en daardoor de boeggolven over ons heen kregen..



Na lang varen, kwamen we bij een meertje waar voor de toeristen een overnachtingsplek was gemaakt: een soort van wiebelige drijvende dam van bamboe, hout en riet, met daaraan hutten van dito materiaal - enkele al half weggezakt in het water. Misschien laten ze daarin nog wel toeristen op de bovenste verdieping slapen? ;) Maar wij gingen er op onze dagtoer toch niet slapen, wel zwemmen en lunchen.



Na de lunch weer een korte boottocht, en toen wandelen door de prachtige jungle. Op naar een grot! Gelukkig was het water daarin helemaal niet zo koud als voorspeld. En dankzij de zaklampshopstop eerder had ieder ook voldoende licht. Het was een leuk uur klauteren over de rotsen in de grot, die alleen in dit seizoen niet te vol water staat om door te steken naar een andere uitgang. Ergens moesten we ons ook langs een touw laten zakken, en korte gedeeltes zwemmen. Ook in deze grot vleermuizen:



Ik vond het echt jammer de grot en natuur hier weer achter me te laten - met morgen weer een tegenovergestelde omgeving op het programma.. Bangkok.
Maar om in de bewoonde wereld terug te komen moesten we eerst nog met de longtailboot terug. Een lange tocht afzien, want intussen was het aardig gaan waaien en iedereen in de boot kreeg flinke golven over zich heen, brrr koud en nat!

Khao Sok

(27 januari) Vandaag zouden we het eens lekker rustig aandoen. Gisteravond hadden we al kennisgemaakt met een Thaise maseusse die popelde om haar vingers in ons vlees te zetten, dus dat zou een van de activiteiten worden. We kregen echter een onverwacht probleem: het contante geld dat we hadden, was onvoldoende om alles te bekostigen wat we wilden doen. Dus, even pinnen en weg probleem zou je zeggen. Nu is dat op de meeste plaatsen in Thailand geen probleem, maar in dit afgelegen, rustige gebied dus wel. We konden hier wel travellers checques incasseren, maar Myrthe kwam tot de ontdekking dat 200 dollar aan travellers cheques verdwenen waren. We hadden inmiddels een brommertje gehuurd om wat rond te toeren. Met dit brommertje ben ik noodgedwongen naar de dichtsbijzijnde pinautomaat wezen crossen: 45 km verderop, en weer terug, een rit door een prachtig landschap vol grillige bergen en haarspeldbochten met weinig pinautomaten.



In de tussentijd onderging Myrthe de massage waar ze al zo lang reikhalzend naar uit zag. 's Avonds gingen we op zogenaamde 'nachtsafari' door het park. Het wandelpad door het park is bijna uitsluitend gemaakt van aaneengesloten betonnen platen op palen en betonnen trappen. De gids deed bijna niets anders dan met zijn zaklantaarn wat in het rond schijnen en wij sjokten daar achteraan. In deze nachtelijke tocht van 2 uur hebben we op deze wijze een paar kikkers en vuurvliegjes gezien. Onze gids was namelijk niet bepaald een bekwame gids te noemen, hij vertelde niet eens basiswetenswaardigheidjes als wat voor dier welk geluid maakte. Een groot verschil met de zeer enthousiaste en toegewijde gidsen van Green Leaf Guesthouse van vorige week.

Jarige reiziger

(26 januari) Wat doet een jarige reiziger op haar verjaardag? Reizen natuurlijk. Nou ja, natuurlijk... Eigenlijk lag het niet in de planning om te reizen op de 31e verjaardag van Myrthe, maar we waren Koh Samui zo beu dat het nou eenmaal zo uitkwam. Na veel wikken en wegen kozen we voor de volgende bestemming: het nationaal park Khao Sok. We vertrokken met de veerpont van half 2 vanuit Koh Samui en kwamen uiteindelijk om 8 uur 's avonds aan op de plek waarvan we direct het gevoel hadden een goede keuze te hebben gemaakt. Gezeten op het balkon van onze boomhut (van Bamboo House) werden we getrakteerd op een overweldigende kakafonie van junglegeluiden van kikkers, krekels, cidades, nachtvogels en allerlei onbekende nachtwezens. Dit klonk als muziek na de commerciële drukte van Koh Samui. Deze geweldige plek maakte Myrthes verjaardag van sjouwen met rugzakken en wachten op het volgende vervoer meer dan goed.

Een avondje Koh Samui

(25 januari) Van Koh Samui hadden we eigenlijk nog niet zoveel gezien. We waren via ons bungalowtje gelopen over het strand en kwamen daar langs een duur resort (Santiburi) dat gemiddeld zo'n 600 euro per kamer vraagt. Kortom, Europese prijzen voor een Thais 5 sterren hotel. Toch maar even hier lekker geluncht. Helaas is de kust van Koh Samui een reeks aaneengesloten 'resorts', en de een na de ander komt er bij... Maar goed, maar niet te snel oordelen. Op naar een van de meest bruisende plaatsen op Koh Samui, Chaweng. Taxigebruik op Koh Samui proberen we te voorkomen, immers, deze lieden weigeren met hun meter te rijden en vragen hoge bedragen. De eerste taxi vroeg al 300 Baht (± 11 euro) voor een ritje van 10 minuten waar de gemiddelde taxi met meter in Bangkok 50 Baht voor vraagt. Dus maar met de tweezitter.

Chaweng bleek onze ergste vermoedens te bevestigen: een soort van westerse kolonie waarin het enigste wat nog aan Thailand doet vermoeden het weer is. Grote open restaurants met een prominent aanwezig televisiescherm met voetbalwedstrijden. Zelfs een sjieke winkelboulevard met prijzen die in Amsterdam gewoon zijn. Hierin stond zelfs een kledingwinkel van La Coste, een van de merken waarvan op iedere nightbazaar kopietjes zijn terug te vinden voor een fractie van de 'originele' prijzen die men hier voor durfde te vragen. Ik kan me voorstellen dat Koh Samui ooit een leuk, rustig, authentiek eilandje is geweest. Het begaat echter de fout die al zo vaak gemaakt is door de bestuurders van mooie vakantiestekjes: pleur het vol met westerse shops en hotels en de reden waarom er eigenlijk mensen in de eerste plaats naar toe trekken, het gevoel in een ander land te zijn, verdwijnt naar de achtergrond. Zet Koh Samui in het rijtje van de Costa Brava, Kreta, de turkse riviera en je begrijp wat ik bedoel.

Nou ja, als we dan toch in een westerse kolonie zijn dan maar bowlen. Alweer een spel waar Myrthe het glansrijk verloor van mij ;-)



Terug konden we alleen nog maar met de taxi. En omdat taxichauffeurs op Koh Samui onderling hebben afgesproken om alle westerlingen flink uit te knijpen (lokalen gebruiken geen taxis maar hebben eigen vervoer) moesten we een recordbedrag van 500 Baht neerleggen voor een ritje van 10 minuten.

Over één ding waren ik en Myrthe het direct eens: de volgende dag weg van dit eiland dat niets met Thailand heeft te maken, een dag sneller als we hadden geraamd. Wel een beetje jammer dat de volgende dag nou net de verjaardag van Myrthe zou zijn...

Angtong National Marine Park

Ten westen van Koh Samui ligt een grillige eilandengroep die tot maritiem nationaal park is uitgeroepen. Dit betekent dat er niet (zoveel) gebouwd mag worden. Op papier. We zijn hier met een dagtocht, georganiseerd door Blue Stars naar toe geweest. (Nogal prijzig, 2000 Baht pp = ± 46 euro pp) Om er te komen moesten we eerst 2 uur varen. Aldaar werden de zeekano's te water gelaten en gingen we de eilanden per zeekano verkennen. De zee is hier erg rustig, dus dit was geen probleem. De eilanden zijn mooie, zeer steile, begroeide grillige rotsen met hier en daar verborgen meertjes en grotten. De organisator (een getatoeeerde Duitser met een fout sikje en dito bril) had ons in zijn folder belooft dat we hier ook grotten zouden gaan bekijken per kano. Het tij liet dit echter niet toe zodat we vooral wat om de eilandjes heen peddelden en slechts een enkele keer in een klein verborgen meertje terechtkwamen. Vervolgens konden we snorkelen. De helderheid van het water viel volgens Myrthe echter tegen: zo'n 2 meter. Dan maar naar een echt meer toe: we moesten peddelen naar een strandje waar een hutje op stond en moesten van hieruit via de keurig aangelegde betonnen trap klimmen naar boven om het mooie binnenmeertje van een van de ilanden te bewonderen. Onze gids gaf ons wel de tip om dit snel te doen, want anders zou de klim van 5 minuten 20 minuten duren. Hij wees op een met toeristen volgeladen schip dat bezig was zijn vracht te dumpen op het kleine maar fraaie strandje dat grenste aan de trap naar het meertje. Na afloop even gezwommen in het lekkere water maar van een 'onbewoond eiland' was inmiddels niet bepaald sprake... Terug maar weer in de boot die direct aan de terugtocht naar Koh Samui begon. Hier kwamen we we aanzienlijk vroeger dan we hadden gedacht, 16 uur ipv 19 uur, aan.

26 uur reizen, Pak Chong - Koh Samui

Dinsdag, de 23e om 12 uur vertrokken we vanuit Pak Chong naar BangKok. Niet om daar te blijven maar om daar pizza te eten. En om een bus te nemen naar het eiland helemaal in het zuiden van Thailand dat luistert naar de naam Koh Samui. Dit hadden we op het laatste besloten: we zouden of naar Angkor Wat in Cambodja of naar het zuiden gaan. Omdat we al erg veel tempels hadden gezien maar nog geen zee kozen we voor Koh Samui. Welnu, een heel lange busreis dus, we kwamen 's ochtends om een uur of 6 aan bij de plaats van de veerpont naar Koh Samui die 2,5 uur later vertrok. In dat plaatsje maakten we de fout om maar uit gemakzucht 'ja' te zeggen tegen een man die ons een slaapplek in Koh Samui aanbood. Uiteindelijk kwam de veerpont om half 12 aan in Koh Samui. Op het papiertje dat we van de verkoper in de veerplaats hadden gekregen stond 'New Sunrise Village', dus we vroeger aan de taxis aldaar ons daar naar toe te brenegen. Die begonnen al met prijzen van 300 Baht, bijna het tienvoudige van wat ze in Changmai
vroegen. Dan maar een tweebandszitter met andere toeristen. Na een rit van zeker 3 kwartier wees de chauffeur naar 'Sunrise'. Wij er uit (terwijl we ons afvroegen waarom de zee rechts van ons was en niet links van ons) en weg auto. We bleken afgezet te zijn bij 'Sunrise resort' en dus niet bij 'new sunrise village'. Ons (reeds betaalde) parkje (met eigen bugalowtje) zat volledig aan de andere kant van het eiland. Gaar en chagrijnig hielden we de eerst volgende tweezitter aan en na een hoop onderhandelen wilde hij ons wel voor 50 baht pp brengen naar de andere kant. Halverwege stopte hij en vroeg hij om het volledige bedrag omdat wij moesten overstappen op een andere tweezitter. Nou ja, een hoop gevloek en getier, politie erbij, politie hield zich afzijdig en wij uiteindelijk 50 Baht aan de mopperende bestuurder gegeven om vervolgens in een nieuwe tweezitter te gaan zitten waarin een Nederlandse toerist ons vertelde dat het eiland waar wij inmiddels 26 uur aan hebben besteed om er op te komen helemaal niet zo leuk was als de eilanden aan de Andaman zee. Nou ja, morgen gaan we weer allerlei spannende avonturen beleven in kano's in een naburig Maritiem park. We zien wel...

jungle avonturen

Maandagochtend gingen we dan echt het Nationaal Park zelf in. Uitgedost als echte jungle avonturiers, allen compleet met speciale tekensokken tot de knie.
We waren nog maar net de eerste ingang door en toen stopten onze gidsen opgewonden de auto: hup eruit allemaal en ja toen konden we prachtige joekels van vogels zien. De "grote hoornvogel", een geweldig gezicht. Dankzij de professionele kijker-met-statief van onze gidsen, konden zij alle dieren die hun professionele ogen spotten ook makkelijk aan ons tonen. Deze hoornvogels zaten hoog in de bomen, en hebben we ook een paar keer vliegend gezien, wat een prachtig geluid maakt met die grote vleugels van ze.



Daarna zijn we lopend het park ingetogen, via kleine paadjes. Maar onze gidsen hoorden een gibbon, en dus gingen we dwars door al het struikgewas en de lianen enz. op "jacht" naar de groep. Dit voelde heel avontuurlijk, en we moesten zo min mogelijk geluid maken. Uiteindelijk hebben we ondanks alle inspanningen maar een zwarte gibbon zien slingeren hoog in een boom, de groep hebben we niet kunnen ontdekken.

In het park zijn meerdere prachtige watervallen, eentje van 25m hoog zijn we gaan bekijken - maar helaas waren we niet bepaald de enige die dat deden. We deelden het mooie uitzicht met vele Thaise scholieren, die in schooluniform op een uitstapje waren. De twee Zwitserse toeristen waarmee we de toer deden, wilden gelukkig liever ook zoveel mogelijk dieren zien ipv zwemmen, dus we zijn die drukte maar snel ontvlucht.
Inmiddels waren er weinig mensen meer in het park. Wij waren een van de weinigen die er rondreden. Net als zondagavond zagen we weer een kukrislang, van 2 m (helaas voor de sterke verhalen, nee deze is niet giftig). En elders speelde onze gids lachend met een schorpioen op zijn arm. Nee "helaas" ook al niet giftig. Deze schorpioen had een mooie blauwzwarte kleur. Maar de manier waarop je ziet of die giftig is, is kijken naar de grootte van de scharen: grote scharen, dan is hij niet giftig; maar heeft hij kleine scharen, dan wel.



En plots stopte de auto weer: WAUW een reuze tijgerpython lag opgerold op de weg!! Een echte dikkerd met een prachtige tekening, van zeker 3 meter lang. Hij deelde niet onze pret dat we allemaal om hem heen stonden ;) Hieronder een plaatje uit een filmpje die we hebben gemaakt van het moment dat de gids het achtereinde van de slang vasthield, je ziet hier duidelijk de slang naar de jongen toe bijten...



En we waren nog maar 10 min. weer onderweg, en WAUW alweer een reuze tijgerpython! Deze lag dwars over de weg, zodat goed te zien was hoe lang die wel niet was; zo'n 4,5 meter.



We gingen verder op olifanten"jacht", en onze gids kreeg per telefoon een tip van collega's, waar we opaf scheurden. Maar toen we met 5 auto's met gidsen en toeristen bij de getipte plek wachten, bleven de olifanten liever verstopt. We hoorden ze wel goed zo in het stille park; afknappende boomtakken enz. De toeristengroepen hebben zich toen maar weer verspreid, maar hoe we ook heen en weer reden om ze later op een rustiger plek te spotten, dat lukte niet. En opeens: ja een mannetje die alleen stond bij een plek waar de olifanten komen om zout te likken. En waar hij zich lekker insmeerde met deze rode aarde. Een geweldig gezicht zo in het donker in de lichten van de auto!

Vleermuizen

Met een Zwitsers stel en onze gids gingen we in de namiddag (de 21e januari) naar een grot. De grot bleek van een stalen trap voorzien te zijn, maar wij waren alleen in de grot. Die trap bleek er niet voor toeristen te zitten, maar vooral voor monniken die regelmatig een donker plekje in deze grot opzoeken om in complete duisternis te kunnen mediteren. Terwijl we door de grot liepen zagen we dan ook hier en daar kleine altaartjes en een enkel beeld met bloemenkransen. Op een gegeven moment richtte de gids zijn zaklamp naar boven naar een aldaar hangende vleermuis en zei 'Dit is Ann'. We dachten dat hij een grapje maakte maar toen hij daarna uiterst precies vleermuis Peter kon aanwijzen op een plek waar verder geen vleermuizen hingen moesten we hem geloven: vleermuizen gaan telkens op dezelfde plek slapen.
Vevolgens moesten wij eens ruiken aan het fijne bruine stof waarmee de grond was bezaaid. Het bleek guano te zijn, een van de grondstoffen voor het maken van buskruit (naast zwavel en fosfor). De guano was afkomstig van vleermuizenpoep die door een soort made was verteerd tot het stoffige zacht geurende spul wat het was geworden.
Maar goed, even later kwamen we in een deel van de grot die boven open was waardoor er veel bladeren op de grond lagen. 'Don't walk there', waarschuwde hij en met een stok sloeg hij wat bladeren weg om daarmee een rode slang zichtbaar te maken...



Wat later gingen we naar een stuk weiland om daar te wachten op een waanzinnig spektakel. Met de verrekijker gericht op een grot in de tegenoverliggende rotswand maakte onze gids duidelijk dat over 5 minuten de vleermuizen show zou gaan beginnen. En inderdaad, precies 5 minuten later vloog een stroom vleermuizen (van het type geribbelde bovenlipvleermuis) uit de grot. Deze stroom vleermuizen stroomde als een onafgebroken rookpluim zonder einde de grot uit op zoek naar insekten. Deze stroom vleermuizen vloog zeker 20 minuten! onafgebroken uit de grot vandaan om te verdwijnen in de verte, op zoek naar insekten. Het ging hier om miljoenen vleermuizen die iedere avond aan tonnen insekten op moesten eten. Tegelijkertijd wees de gids ons met zijn verrekijker op een havik die kalm in een boom deze makkelijke prooi fastfood zat te begluren. Hier is het filmpje wat ik hiervan heb gemaakt. Echt een fantastisch schouwspel. Het enthousiasme van deze gids zou nog wat beloven voor de volgende dag...

plannen zondag en maandag

Morgenochtend moeten we vroeg op.. en dat heet dan vakantie..! ;)
Omstreeks 8u gaan we met de trein van Ayutthaya naar Pak Chong, alwaar we opgewacht zullen worden als het goed is. We hebben een toer geboekt van 1,5 dag. Eerst droppen we onze bagage in een hotel, en gaan dan naar het Khao Yai Nationaal Park (ten noordoosten van Bangkok). Bij de toer zitten inbegrepen: morgen een door een gids begeleide wandeling, en zwemmen bij een waterval, een nachtwandeling morgen, en een wandeling maandag.
Met deze gids gaan we van de uitgezette paden af, dus hopelijk treffen we niet teveel weekendtoeristen en -drukte, en zijn de dieren niet door die weekenddrukte weggejaagd.

Ayutthaya

Vandaag hadden we onze eigen prive TukTuk. Onze eigen prive TukTuk chauffeur kwam ons dat zelf zeggen, met een stapeltje aanbevelingen in de aanslag om te onderstrepen hoe goed hij wel niet zijn werk verstond. De officiele prijs daarvoor was wel 200 Baht per uur, terwijl je voor de helft van dat bedrag in Chiangmai een hele dag een eigen chauffeur zou hebben.Maar goed, we zijn inmiddels veranderd in verwende toeristen, dus doe maar. Nog wel eerst naar een fraaier hotel dan we afgelopen nacht in sliepen. Een standaard backpackerhotel, dat wel,maar daar is Myrthe inmiddels nu ook wel van genezen in dit land waar je voor weinig geld in een goed hotel kan slapen.

De TukTuk bracht ons eerst naar een plek waar het wemelde van de Thai die met lotusbloemen en wierrookstokjes een gigantisch Boeddhabeeld vereerden. Hier ook een grote tombe waarin vleermuizen en een groot beeld van een liggende Boeddha. Hop, weer in de veel te lage TukTuk vrijwillig onze hoofden laten stoten tegen het dak naar een complex dat in de stijl was gebouwd zoals Angor Wat in Cambodja. Erg mooie gebouwen die heel veel kwetterende vogels aantrekken vanwege de vele kleine nisjes.



In een ander tempelcomplex in deze stad wederom een hoop boeddhabeelden, waar deze keer er een hoop van onthoofd waren. Een van deze hoofden kwam los te liggen bij een boom wiens wortels om het hoofd heen zijn gegroeid. Dit beeld is inmiddels een van de symbolen van Ayutthaya geworden.

busstewardess

Na het rondfietsen langs alle ruines in Oud-Sukhotai, hebben we er eerst nog uitgebreid en relaxed ge-laatluncht. Om vervolgens toch snel onze bagage op te halen bij het hotel en langs de kant van de weg (waar schijnbaar de onzichtbare bushalte is) steeds onrustiger te wachten op de stadsbus. Zou die op tijd komen dat we een bepaalde bus in Nieuw-Sukhotai konden halen, of moesten we dan nog een extra uur wachten?
We hadden enorme mazzel, een paar minuten voor vertrektijd, stormden we op het busstation langs de ticketservice en de bus in. Een echte luxe-bus, met een echt stewardesstype dat in uniform met hoedje en al onze tickets scheurde en regelmatig met versnaperingen langskwam :) Om vervolgens om 23.15u ons in Ayutthaya wakker te schudden: onze halte.
Nog maar halfwakker en onze tassen tellende keken we verbaasd om ons heen... we bleken gewoon langs de snelweg gedropt te zijn!! Help stopt daar wel een taxi om ons naar Ayutthaya te brengen dat 2 km verderop is? Alleen taxibrommertjes stoppen er, maar om daar nou op te klimmen met de grote rugtassen en op de snelweg (langs de zijkant tegen het verkeer in) mee te liften..? In schril contrast met de luxe stewardess en -bus! De brommerchauffeur was wel wat teleurgesteld, daar ging zijn klusje.
Gelukkig stopte er toevallig een burger met pick-up, die er kennelijk wachtte op iemand anders, maar na onze wanhopige koppen gezien te hebben, heeft hij ons toch maar even heel lief afgezet bij een hotel.
Opgelucht hebben we het eerste het beste cheapy hotel geaccepteerd, dat onze kamer een benauwd hokje was deed er even niet toe.

Sukothai

Vandaag,19 januari, vroeg op. Achteraf gezien in een prima hotelletje geslapen (old town guest house), schoon, ruim, tegenover het museum van de historische stad en dat voor 250 Baht (wat ongeveer 6 euro is).



Ieder op een fiets gesprongen (weer zo'n krankzinnige prijs: 20 baht per fiets = 50 eurocent per fiets) om de omgeving te verkennen. Oud Sukhotai was vroeger, rond de 12e eeuw hoofdstad en bloeide zo'n 150 jaar. In die tijd is er ontzettend veel gebouwd hier, veel prachtige gebouwen en natuurlijk de niet te vermijden Boeddha's. Het meest opvallende was toch wel dat al die gebouwen (verspreid over een gebied van 70 vierkante km) vrij op grote lege terreinen stonden waartussen nauwelijks mensen wonen. Veel ruimte dus voor de natuur. We hebben hier dus een heerlijke dag van kunnen maken, fietsen over relatief stille weggetjes van de ene ruine naar de andere ruine, varierende van een enorme Boeddha op een heuvel tot een complex van allerlei stupa's en Boeddhabeelden in allerlei stijlen.

Naar Sukhotai

Om half zes vanmiddag arriveerden we in de oude stad Sukhotai na een lange en saaie busreis. Tja, daarover valt nou eenmaal weinig te schrijven. Bij deze.

Oud Sukhotai is een oude stad, die heel lang geleden als hoofdstad van Thailand heeft gediend zo'n 12 km verwijderd van New Sukhotai. We verblijven in een aardig hotelletje, Old Town Guesthouse, recht voor de ingang van datgene wat wij morgen per fiets en/of brommer gaan verkennen... Tegenover een typisch marktje zoals we ze in iedere stad wel zien. Hier een impressiefotootje:

nachtmarkt

Na heel lief door het hele team van zo'n 10 blij kijkende Bloemen Festival personeel uitgezwaaid te zijn (wat hielden ze dat lang vol bij zo'n drukbezocht festival), hebben we ons door een taxi naar Chang Mai laten terug brengen. Ook hier is 's avonds de Nachtmarkt, net als in Bangkok (misschien hier nog groter zelfs); eindeloze rijen stalletjes die eigenlijk steeds hetzelfde verkopen. Niettemin best grappige spulletjes hier en daar. En heerlijke eettentjes :p We konden na na het shoppen nog net wat bestellen voor ze wilden sluiten. We houden er maar rare eettijden op na soms ;)

Lange nekken, slangen en nootjes

Lange nekken en een gouden driehoek zouden de basisingredienten zijn van een dagtripje georganiseerd door ons hotel. Een beetje onderuitzitten in een busje en maar rijden langs allerlei 'attrakties'. Met zes man, waaronder het nieuwzeelandse stel dat we al eerder hadden ontmoet en een stel uit Roemenie reden we eerst een uur naar de 'hotsprings' een paar putten met heet water waarin wat rieten mandjes hingen met eitjes erin. Niets bijzonders zou je zeggen, en dat deden wij dan ook.

Daarna naar een of ander wel heel erg netjes aangeveegd dorpje. In dit dorpje woonden de 'longneck people'. Kort samengevat was dit een soort van groepje politieke vluchtelingen uit Myanmar die onder een typisch Thaise voorwaarde hier in Thailand mochten blijven wonen: door als toeristische attraktie te dienen. En aangezien de vrouwen van deze stam de eigenaardige gewoonte hadden om koperen halskettingen te dragen die zodanig als een spiraal om de hals werden gedraaid dat de hoofd steeds verder van de romp kwam te staan, ging dat prima.



Goed, op naar de volgende plek. We reden dwars door een drukke marktstraat naar een of ander beeld van een schorpioen op een heuvel.
Volgens de zeer slecht verstaanbare gids zouden we onherroepelijk worden beroofd als we hier zouden uitstappen. De werkelijke reden was waarschijnlijk dat we domweg weinig tijd hadden. Goed, vanaf deze heuvel een fraai uitzicht over een grensstadje aan de grens met Myanmar (voorheen Birma) en dat was het wel zo'n beetje.

In het busje maar weer. Onze gaapspieren maakten al overuren voor we de volgende attraktie bereikten. Half slaperig deden we zwemvesten om, gingen in een plat, lang bootje zitten en VROAOOAOOAOAOAOOAAAAAAAAAAAAAA.... we raasden met een snelheid van wel 80 km per uur over het water naar de overkant. Meteen wakker en de dag was gered. Dit was 'de gouden driehoek',het drielandenpunt tussen Myanmar, Laos en Thailand en we hopten naar de overkant naar Laos. Hier aangekomen wederom een heleboel stalletjes met allerlei nutteloze toeristentroep, maar dan in plaats van de tekst 'Thailand' de tekst 'Laos' er op. Wat wel speciaal of anders was waren de vele flessen whiskey waarin dode slangen en schorpioenen zaten gepropt, wat volgens de uitbaters 'de specialiteit van Laos' was. En dus gingen we weer snel terug naar Thailand. Aan de overkant een hele grote Boeddha van Goud en nog wat tierlantijnen eromheen ter bevordering van het toerisme. Daarna nog even langs een of andere tempel die alleen vanwege de ouderdom (gebouwd 900 na Chr.) een beetje de moeite waard was.



'Mevrouw de gids, is het nog ver?' Viereneenhalfuur rijden om terug in het hotel te komen. Onderweg nog langs een cashewnotenboer gereden die hele lekkere cashewnootvariaties had (pittig met citroengras) en weer terug in het hotel... Morgen wegwezen, op naar de volgende bestemming: Sukhothai.

Koning

Intussen zijn Sander en ik verder gereisd naar Sukothai, dit ligt op 5,5 uur rijden ten zuiden van Changmai. Maar we moeten ons "huiswerk" nog doen; twee dagen blogverslag.

Na onze driedaagse tour de bergen in, wilden we toch wel meteen een actieve dag in Chang Mai. Maar na het ontbijt, en het uitwisselen van de foto's met de anderen, heb ik lekker lui bij het zwembad gehangen en Sander achter de compu. Pas na vieren waren we eraan toe het hotel te verlaten.
Gelukkig bleek het Bloemen Festival tot 20u open. Dit festival is erg groot en trekt van heinde en verre bezoekers. Vol verwachting van Kleuren en Geuren togen we erheen. De uitgereikte plattegrondjes met indeling in soorten en landen beloofden wat. Het eerste gedeelte van de route bleek echter te bestaan uit zwaar gesponsorde stukjes grond, d.w.z. vele bedrijven runden er een stukje grond met veruit meer reklame en tirelantijnen/gebouwtjes dan bloemen.
Ook de orchideeenshow toonde weinig meer dan een wedstrijdje in het kweken hiervan tussen individuen.
Terwijl we wat mopperden en het pandje wilden verlaten, viel me plots de muziek op, en dat iedereen binnen en buiten als bevroren stil stond. Oeps bedacht ik me, dat moet die koninklijke muziek zijn waarover we gelezen hadden, die wordt vaak gedraaid en dan hoort iedereen uit respect te stoppen waar hij mee bezig is, en stil te staan. Een bizarre gewaarwording zo'n enorme massa mensen die zo stil staat, alsof de tijd zelf even stilstaat!



De koning hier wordt enorm ge-eerd. Hij is de koning van Thailand sinds zijn 19e. en wordt binnenkort 80jaar. Echt overal waar je kijkt - langs straten, op gebouwen, in winkels enz. enz. - in zijn portret te bewonderen. Liefst in een zo groot mogelijke versie in een "gouden" lijst. Een enkele keer wordt hij afgebeeld samen met zijn vrouw. Een Thaise man vertelde me vol trots en bewondering dat deze koning al zijn hele leven dezelfde vrouw heeft, terwijl de vorige koning wel 100 vrouwen had. De koning wordt gezien als een geweldig man. Op het Bloemen Festival bleek het belangrijkste gebouw, in het midden (dat ons als het mooiste en belangrijkste werd aangewezen door het festivalpersoneel), geheel aan hem gewijd te zijn. Met daarin tentoongesteld welke geweldige uitvindingen hij allemaal gedaan zou hebben op floragebied, zoals complete irrigatiesystemen enz. Ja een toonbeeld van goede propaganda!

Alternatief vervoer

Slapen in een klein hutje in de Thaise bergen klinkt romantisch, maar blijkt in werkelijkheid bijna onmogelijk. Iedereen in de groep had er problemen mee: keiharde ondergrond, kou, gevecht om dekens... Tien onuitgeslapen gezichten bij het ontbijt van toast en jam. Het vooruitzicht vandaag had echter een positieve invloed op ons humeur: weinig lopen, dobberen op vlotjes en meer leuks. De vlotten waren van lange, grote bamboestaken gemaakt. Voor het vlot gingen Myrthe en de engelse Julia zitten en ik daarachter. Julia is de praatgraag van de groep. Wie Myrthe kent, weet dan wel hoe een tocht met die twee naast elkaar zou gaan verlopen :-). Voorop het vlot stond een jongen die met een lange stok ons door een riviertje met af en toe stroomversnellingen leidde en daarbij een enkele keer in het water viel. Ons volgende vervoermiddel was een beetje eigenwijs. Hij ging niet altijd naar de plek waar we naar toe moesten gaan, maar uiteindelijk kwamen we er wel. Ons vervoermiddel gaf de voorkeur om zijn brandstof te trekken van plekken waar wij normaal nooit naar toe zouden gaan... De jongen die dit vervoermiddel leidde, viel er gelukkig niet vanaf, dat zou van een hoogte van een meter of 4/5 dan ook vrij pijnlijk geweest zijn. We vermoeden nu dat vallende gidsen van vervoermiddelen dus niet deel van het toeristenvermaakpakket uit maken.

Weerwolven in de thaise bergen

Lopende langs rijstvelden die tegenwoordig door 'Japanse buffels die vroemvroem doen' worden bewerkt was ons hoofddoel vooral een waterval halverwege de tocht waar we konden zwemmen. In totaal hebben we zo'n 5 uur gelopen, en aan het einde een heel mooie waterval met daaromheen kleine hutjes zonder matrassen waar wij de nacht al kreunend en steunend door moesten brengen. 's Avonds zaten we met z'n allen rond een kampvuurtje. Het leek ons een goed idee om het spel 'weerwolven' aan deze groep te introduceren, en dat ging, ondanks de taalprobleempjes redelijk goed. De weerwolven hadden namelijk een ruime culinaire keuze: Twee hollandse, drie duitse, twee nieuw-zeelandse, een engelse,twee franse en twee thaise hapjes om te verschalken.

Over eten gesproken, onze gidsen wisten hoe ze moesten koken:

eerste trekkingsdag

De avond voor de trekking hadden we al een korte meeting gehad met een deel van de groep, waarbij Tarzan en Dawn zich voorstelden, en we een beperkte lijst kregen van welke bagage mee te nemen. Nee geen beautycases en naaldhakken..
De volgende ochtend werden we allen op een wagen geladen; bagage bovenop, en wij op 2 banken tegenover elkaar. Zo kon iedereen elkaar goed zien en de sfeer zat er direct goed in. Eerst reden we langs een dorpje waar we de laatste benodigdheden konden inslaan, en na weer een stukje rijden begon dan toch echt de trekking. Het is hier momenteel winter, en droog seizoen, dus niet op z'n groenst, maar evengoed een mooi gebied.
Het eerste gedeelte moesten we veel door water waden (tot hooguit kniehoog), al bleek Tarzan die steeds achteraan liep soms een andere route te nemen, waarbij hij helemaal niet door het water hoefde. Ofwel wij hadden zo gewoon een leuke toeristische route ;)
Later liepen we weer in een keurig rijtje heuvel op en af, met zo elk uur een welkome uithijgmogelijkheid.
Aan het eind van de middag kwamen we in een dorpje aan, waar we gingen overnachten. Hutten op hoge palen, gemaakt van hout en bamboe, met als dak een mooi vlechtwerk van grote palmbladen. Die moeten ze elke twee jaar geheel vernieuwen. Onze hut was wat meer aan de rand van het dorp, om de dorpbewoners al die toeristendrukte wat te besparen. Elke dag komt er wel een groep toeristen logeren. Onze "bedden" (matten) waren allen samen in een grote hut, met er vlakbij een afdakking om onder te eten, en een kampvuurplaats. 's Avonds en 's nachts is het hier wel erg koud, dus de dekens uit onze slaaphut waren erg welkom, en erg leuk om zo allen rond het vuur te zitten gehuld in de dekens.

Tarzan

ha iedereen,

Gister zijn Sander en ik weer teruggekomen van de driedaagse trekking. Ik met flinke spierpijn in de bovenbenen, net als de andere dames van de groep. We kunnen nauwelijks een trap meer aflopen.. Ja Sander heeft toch echt een betere conditie. Gelukkig was onze groep heel eensgezind dat we niet de zwaarste route wilden. Onze gids gaf ons de keuze voor de 2e dag: licht, middel of zwaar. En over dat laatste zei hij dan lachend "you almost die". Ja moeilijke keuze dan voor een route he? ;)
We hadden een heel leuke groep, 10 mensen, met wie we zonet alle foto's hebben uitgewisseld.
Hm toch handig die digitale camera's, daar kom ik aan met mijn vooroorlogse fototoestelletje haha..
Ook de gids van onze groep was geweldig: Tarzan (nee die naam is geen grapje, zijn oorspronkelijke Taise naam is zo lang dat zijn ouders hem daarom ook deze naam gaven). En de gids-in-opleiding die mee was, Dawn, was ook leuk, maar wat verlegen en sprak nauwelijks engels. Tarzans lach (een hoog haaaahaaaaaaaa!) en humor was direct hilarisch :) "Oh my Boeddha" was zijn stopwoordje. Waarschijnlijk alleen voor de lol; al is 90% van Thailand boeddhistisch, veel kleinere dorpjes hier in het noorden, waar hij vandaan komt, zijn christelijk.

Enne, dat petje hieronder, die heeft Tarzan in elkaar gefrusteld:

Klappen

Aan de ene kant van de ring staat een enthousiaste menigte Thaise mannen die met gejoel en gejuich iedere schop belonen. Aan de andere kant van de ring zitten onderuitgezakt overwegend blanke westerlingen wiens meest voorkomende beweging het openen van de mond is om daar een gaap naar buiten of chips naar binnen te loodsen. Welkom in de grootste arena van Noord Thailand van de meest populaire sport alhier: Thais boxen. Tussen die twee partijen staan een tweetal jochies die we in Nederland zouden omschrijven als ADHD-gevallen elkaar klappen uit te delen. Leuk contrast met die vriendelijke, vredige monikken die we een paar uur daarvoor nog in een tempelcomplex zagen...


Na afloop zwierven we wat door de verlaten nachtelijke straten van deze stad op zoek naar iets eetbaars. Ook na de klok van twaalf geen probleem, al snel zaten we in een lokaal vreetstalletje dimsum te eten. Voor de afwisseling daarna naar een ander stalletje die een of ander wit vloeistof in zakjes deed en dit aan Tuktukchauffeurs gaf, samen met wat gefrituurde stukjes deeg. Ook maar proberen. Het witte warme spul bleek sojamelk te zijn, dat diende om de gefrituurde stukjes in te soppen. Toen ik vroeg om suiker kreeg ik een groen glibberig goedje dat nog het meest leek op snot. Het smaakte gelukkig naar wat anders. Het zouden vermalen meelwormen geweest kunnen zijn, of een gewoon puddinkje.

is het toch weer laat geworden.. en we moeten nu toch echt eens goed bijslapen om de driedaagse toer aan te kunnen die we morgenochtend starten. Om 8u op, en veel wandelen bergopwaarts staan o.a. op het programma.
Onze bagage blijft zolang in dit hotel, waar we 15 en 16 jan. weer verblijven. (Daarna zijn onze plannen nog lekker vaag.) Hotel: B.M.P. Resident, 45/1-2 Rajchiangsean Rd. Soi1, Muang, Chiang Mai 50100. Tel: +66 (0)53 282261

Welkom in Chiangmai

En daar stonden we dan, op de rand van een busje waaraan we ons vastklampten aan een buis terwijl vlak onder onze voeten asfalt met een snelheid van 60km per uur voorbijraasde. We hebben luxere taxis gehad dan deze, maar leuk was het wel, om half 5 's ochtends de frisse lucht van Chiangmai die de roos uit je haren waait omdat je noodgedwongen een staplaats hebt toebedeeld gekregen.

Mijn eerste Thaise huwelijksaanzoek

Nee, die kreeg ik niet van Myrthe, maar van een meisje die ons koude koffie met een hoop ijs inschonk bij een steiger aan de rivier. Geen idee waarom, maar op een gegeven moment begon ze me te knuffelen terwijl Myrthe gewoon naast me zat. En het leukste was eigenlijk dat Myrthe het niet leuk vond. De koffie was trouwens lekker. Het meisje niet zo. Myrthe daarentegen wel.

eerste dag Bangkok

Hallo iedereen,

Op dit moment zitten Sander en ik bekaf bij de receptie van ons nieuwe hotel te e-mailen, beiden achter eigen compu. Al wachtende tot een kamer vrijkomt.. Jullie krijgen dus nu ineens 2 verslagen, want zo doden we de wachttijd.
We hebben de hele avond en nacht gebust, dik 10 uur lang. Van Bangkok naar Chiang Mai (in het noorden). Ondanks de luxe bus (dat had ik hier nooit verwacht - ook niet gewend van eerdere reizen) hebben we nauwelijks een oog dicht gedaan. Daarbovenop komt nog het tijdverschil met NL (6 uur). De eerste dag dat we hier waren voelde het bij wakker worden alsof het 7u was, maar hmm het was al 12u..
Niet zo gek omdat we in het vliegtuig (10 uur) al nauwelijks sliepen, en wel de eerste dag hier meteen heel veel wilden zien.





Oh intussen heeft Sander er stiekem zonder me in te lichten er een wedstrijdje van gemaakt wie er het eerst hier iets op de site heeft geplaatst.. Tja jongetjes he.. ;)

Maar dus.. we hebben meteen veel gezien. Eerst langs een toeristenbureau voor info, toen naar het centrum met een taxi. Die zou ons naar het paleis brengen, maar dat bleek toch een (kleinere en nog steeds grote) tempel te zijn. Hoedanook erg mooi, met o.a. een enorm liggend gouden beeld. Zoals zoveel hier goud blinkt. Verder veel rondgelopen, langs markten en kraampjes, en met de veerpont het water over naar een andere mooie tempel. Terug over de rivier nog via een andere tempel naar een drukke markt, en met een brommertaxi (waarin men op een bankje achter de chauffeur zit) langs andere bezienswaardigheden gereden. Lekker crossen en laveren door het drukke verkeer. Zo'n taxichauffeur rijdt met toeristen graag langs wat winkels, dan krijgt hij brandstofgeld, en meer geld als we daar ook nog wat kopen.
Nadat we bij de Tourist Office een tour hadden geboekt, bracht onze chauffeur ons naar een verschrikkelijk toeristisch restaurant. Groot, lelijk maar zogenaamd chique, met 2 dansers die steeds 2 minuutjes dansten en dan al fooi kwamen halen, met op de achtergrond kattengejank - ohnee dat waren karaoke"zangers"..
Maar daarna zijn we heel stoer met 2 trams en metro naar de nachtmarkt gegaan. Sander blijkt een shopper in hart en nieren, vraag hem maar eens naar zijn tasje. :))
We hebben de giganachtmarkt ook nog kunnen bewonderen vanuit het reuzenrad, leuk hoor.

oh van Sander moet ik nu 'ns posten, ik loop inmiddels flink achter

tijd en plannen

Ik lijk het postwedstrijdje opeens gewonnen te hebben, maar mijn computijd staat kennelijk verkeerd hahaha

en we zijn zelf al zo het gevoel voor tijd kwijt..

vandaag moeten we eigenlijk m.n. uitrusten en niet teveel sightseeing. Morgenochtend vertrekken we voor een tour van drie dagen, deels lopend, op een vlot en op een olifant naar bergstammen, waar we overnachten.

We hebben voor daarna wel al ideen maar nog niets vastgelegd - het voelt wel lekker daarin nog vrij te zijn.

Welkom in Thailand

Hoe je als toerist te gedragen. Ten eerste loop je de vertrekhal van Bangkok in, quasi vakkundig alle taxiritbedelende blikken negerende. Vervolgens struin je naar de eerste de beste geldautomaat, tapt er veel te veel Thaise Bathbriefjes uit en begint dan met luisteren naar die wat aandringerige man die je naar de plaats van bestemming kan brengen. Verhaal klinkt goed, en een taxi heb je nodig, dus vooruit, rugzakken erin en linea recta naar hotel. Onderweg in de taxi lees je vervolgens in 'The Rough Guide' (nee geen Lonely Planet, want die heeft iedereen al) dat de taxi waarin je je op dat moment bevindt wel 5 keer zo duur is dan wat je normaal zou hoeven te betalen. Maar ja, aangezien je de Baht 10 keer duurder had ingeschat, viel het uiteindelijk voor de helft mee. En eigenlijk moet je de eerste dag gewoon afgezet worden om te weten hoe het ook al weer is om een wandelende portemonnee te zijn.

Kortom, welkom in Thailand.

Het eerste stukje

Myrthe en ik zitten nu naast elkaar, ieder achter een eigen computertje in een of ander backpackerhotel in Chiangmai. Dit is de eerste gelegenheid voor ons om iets te schrijven. Dit dreigt nu een klein wedstrijdje te gaan worden wie het eerste wat online heeft gezet.

Ik ben benieuwd wie zal winnen.

We gaan naar Thailand!

Dinsdag 9 januari is het zover!

China Airlines, CI0066, 14.25 vanaf Schiphol, vliegt ons naar Bangkok waar we om 7.10 zullen aankomen, na een vlucht van 10 en een half uur.

Onze terugreis: vertrek in Bangkok om 2.30, 31 januari is de CI0065. We arriveren terug in Amsterdam op 31 januari om 9.00.

We hebben onze tickets gekocht bij www.holidayinternational.nl voor € 753,50 PP incl. een verblijf in Hotel A-One aan de 9 Soonwijai 4, New Petchburi Rd in Bangkok, waar we de eerste nacht zullen verblijven.