Ayutthaya

Vandaag hadden we onze eigen prive TukTuk. Onze eigen prive TukTuk chauffeur kwam ons dat zelf zeggen, met een stapeltje aanbevelingen in de aanslag om te onderstrepen hoe goed hij wel niet zijn werk verstond. De officiele prijs daarvoor was wel 200 Baht per uur, terwijl je voor de helft van dat bedrag in Chiangmai een hele dag een eigen chauffeur zou hebben.Maar goed, we zijn inmiddels veranderd in verwende toeristen, dus doe maar. Nog wel eerst naar een fraaier hotel dan we afgelopen nacht in sliepen. Een standaard backpackerhotel, dat wel,maar daar is Myrthe inmiddels nu ook wel van genezen in dit land waar je voor weinig geld in een goed hotel kan slapen.

De TukTuk bracht ons eerst naar een plek waar het wemelde van de Thai die met lotusbloemen en wierrookstokjes een gigantisch Boeddhabeeld vereerden. Hier ook een grote tombe waarin vleermuizen en een groot beeld van een liggende Boeddha. Hop, weer in de veel te lage TukTuk vrijwillig onze hoofden laten stoten tegen het dak naar een complex dat in de stijl was gebouwd zoals Angor Wat in Cambodja. Erg mooie gebouwen die heel veel kwetterende vogels aantrekken vanwege de vele kleine nisjes.



In een ander tempelcomplex in deze stad wederom een hoop boeddhabeelden, waar deze keer er een hoop van onthoofd waren. Een van deze hoofden kwam los te liggen bij een boom wiens wortels om het hoofd heen zijn gegroeid. Dit beeld is inmiddels een van de symbolen van Ayutthaya geworden.