24-01-2007

Een avondje Koh Samui

(25 januari) Van Koh Samui hadden we eigenlijk nog niet zoveel gezien. We waren via ons bungalowtje gelopen over het strand en kwamen daar langs een duur resort (Santiburi) dat gemiddeld zo'n 600 euro per kamer vraagt. Kortom, Europese prijzen voor een Thais 5 sterren hotel. Toch maar even hier lekker geluncht. Helaas is de kust van Koh Samui een reeks aaneengesloten 'resorts', en de een na de ander komt er bij... Maar goed, maar niet te snel oordelen. Op naar een van de meest bruisende plaatsen op Koh Samui, Chaweng. Taxigebruik op Koh Samui proberen we te voorkomen, immers, deze lieden weigeren met hun meter te rijden en vragen hoge bedragen. De eerste taxi vroeg al 300 Baht (± 11 euro) voor een ritje van 10 minuten waar de gemiddelde taxi met meter in Bangkok 50 Baht voor vraagt. Dus maar met de tweezitter.

Chaweng bleek onze ergste vermoedens te bevestigen: een soort van westerse kolonie waarin het enigste wat nog aan Thailand doet vermoeden het weer is. Grote open restaurants met een prominent aanwezig televisiescherm met voetbalwedstrijden. Zelfs een sjieke winkelboulevard met prijzen die in Amsterdam gewoon zijn. Hierin stond zelfs een kledingwinkel van La Coste, een van de merken waarvan op iedere nightbazaar kopietjes zijn terug te vinden voor een fractie van de 'originele' prijzen die men hier voor durfde te vragen. Ik kan me voorstellen dat Koh Samui ooit een leuk, rustig, authentiek eilandje is geweest. Het begaat echter de fout die al zo vaak gemaakt is door de bestuurders van mooie vakantiestekjes: pleur het vol met westerse shops en hotels en de reden waarom er eigenlijk mensen in de eerste plaats naar toe trekken, het gevoel in een ander land te zijn, verdwijnt naar de achtergrond. Zet Koh Samui in het rijtje van de Costa Brava, Kreta, de turkse riviera en je begrijp wat ik bedoel.

Nou ja, als we dan toch in een westerse kolonie zijn dan maar bowlen. Alweer een spel waar Myrthe het glansrijk verloor van mij ;-)



Terug konden we alleen nog maar met de taxi. En omdat taxichauffeurs op Koh Samui onderling hebben afgesproken om alle westerlingen flink uit te knijpen (lokalen gebruiken geen taxis maar hebben eigen vervoer) moesten we een recordbedrag van 500 Baht neerleggen voor een ritje van 10 minuten.

Over één ding waren ik en Myrthe het direct eens: de volgende dag weg van dit eiland dat niets met Thailand heeft te maken, een dag sneller als we hadden geraamd. Wel een beetje jammer dat de volgende dag nou net de verjaardag van Myrthe zou zijn...

Geen opmerkingen: