Tarzan

ha iedereen,

Gister zijn Sander en ik weer teruggekomen van de driedaagse trekking. Ik met flinke spierpijn in de bovenbenen, net als de andere dames van de groep. We kunnen nauwelijks een trap meer aflopen.. Ja Sander heeft toch echt een betere conditie. Gelukkig was onze groep heel eensgezind dat we niet de zwaarste route wilden. Onze gids gaf ons de keuze voor de 2e dag: licht, middel of zwaar. En over dat laatste zei hij dan lachend "you almost die". Ja moeilijke keuze dan voor een route he? ;)
We hadden een heel leuke groep, 10 mensen, met wie we zonet alle foto's hebben uitgewisseld.
Hm toch handig die digitale camera's, daar kom ik aan met mijn vooroorlogse fototoestelletje haha..
Ook de gids van onze groep was geweldig: Tarzan (nee die naam is geen grapje, zijn oorspronkelijke Taise naam is zo lang dat zijn ouders hem daarom ook deze naam gaven). En de gids-in-opleiding die mee was, Dawn, was ook leuk, maar wat verlegen en sprak nauwelijks engels. Tarzans lach (een hoog haaaahaaaaaaaa!) en humor was direct hilarisch :) "Oh my Boeddha" was zijn stopwoordje. Waarschijnlijk alleen voor de lol; al is 90% van Thailand boeddhistisch, veel kleinere dorpjes hier in het noorden, waar hij vandaan komt, zijn christelijk.

Enne, dat petje hieronder, die heeft Tarzan in elkaar gefrusteld: