Klappen

Aan de ene kant van de ring staat een enthousiaste menigte Thaise mannen die met gejoel en gejuich iedere schop belonen. Aan de andere kant van de ring zitten onderuitgezakt overwegend blanke westerlingen wiens meest voorkomende beweging het openen van de mond is om daar een gaap naar buiten of chips naar binnen te loodsen. Welkom in de grootste arena van Noord Thailand van de meest populaire sport alhier: Thais boxen. Tussen die twee partijen staan een tweetal jochies die we in Nederland zouden omschrijven als ADHD-gevallen elkaar klappen uit te delen. Leuk contrast met die vriendelijke, vredige monikken die we een paar uur daarvoor nog in een tempelcomplex zagen...


Na afloop zwierven we wat door de verlaten nachtelijke straten van deze stad op zoek naar iets eetbaars. Ook na de klok van twaalf geen probleem, al snel zaten we in een lokaal vreetstalletje dimsum te eten. Voor de afwisseling daarna naar een ander stalletje die een of ander wit vloeistof in zakjes deed en dit aan Tuktukchauffeurs gaf, samen met wat gefrituurde stukjes deeg. Ook maar proberen. Het witte warme spul bleek sojamelk te zijn, dat diende om de gefrituurde stukjes in te soppen. Toen ik vroeg om suiker kreeg ik een groen glibberig goedje dat nog het meest leek op snot. Het smaakte gelukkig naar wat anders. Het zouden vermalen meelwormen geweest kunnen zijn, of een gewoon puddinkje.