jungle avonturen

Maandagochtend gingen we dan echt het Nationaal Park zelf in. Uitgedost als echte jungle avonturiers, allen compleet met speciale tekensokken tot de knie.
We waren nog maar net de eerste ingang door en toen stopten onze gidsen opgewonden de auto: hup eruit allemaal en ja toen konden we prachtige joekels van vogels zien. De "grote hoornvogel", een geweldig gezicht. Dankzij de professionele kijker-met-statief van onze gidsen, konden zij alle dieren die hun professionele ogen spotten ook makkelijk aan ons tonen. Deze hoornvogels zaten hoog in de bomen, en hebben we ook een paar keer vliegend gezien, wat een prachtig geluid maakt met die grote vleugels van ze.



Daarna zijn we lopend het park ingetogen, via kleine paadjes. Maar onze gidsen hoorden een gibbon, en dus gingen we dwars door al het struikgewas en de lianen enz. op "jacht" naar de groep. Dit voelde heel avontuurlijk, en we moesten zo min mogelijk geluid maken. Uiteindelijk hebben we ondanks alle inspanningen maar een zwarte gibbon zien slingeren hoog in een boom, de groep hebben we niet kunnen ontdekken.

In het park zijn meerdere prachtige watervallen, eentje van 25m hoog zijn we gaan bekijken - maar helaas waren we niet bepaald de enige die dat deden. We deelden het mooie uitzicht met vele Thaise scholieren, die in schooluniform op een uitstapje waren. De twee Zwitserse toeristen waarmee we de toer deden, wilden gelukkig liever ook zoveel mogelijk dieren zien ipv zwemmen, dus we zijn die drukte maar snel ontvlucht.
Inmiddels waren er weinig mensen meer in het park. Wij waren een van de weinigen die er rondreden. Net als zondagavond zagen we weer een kukrislang, van 2 m (helaas voor de sterke verhalen, nee deze is niet giftig). En elders speelde onze gids lachend met een schorpioen op zijn arm. Nee "helaas" ook al niet giftig. Deze schorpioen had een mooie blauwzwarte kleur. Maar de manier waarop je ziet of die giftig is, is kijken naar de grootte van de scharen: grote scharen, dan is hij niet giftig; maar heeft hij kleine scharen, dan wel.



En plots stopte de auto weer: WAUW een reuze tijgerpython lag opgerold op de weg!! Een echte dikkerd met een prachtige tekening, van zeker 3 meter lang. Hij deelde niet onze pret dat we allemaal om hem heen stonden ;) Hieronder een plaatje uit een filmpje die we hebben gemaakt van het moment dat de gids het achtereinde van de slang vasthield, je ziet hier duidelijk de slang naar de jongen toe bijten...



En we waren nog maar 10 min. weer onderweg, en WAUW alweer een reuze tijgerpython! Deze lag dwars over de weg, zodat goed te zien was hoe lang die wel niet was; zo'n 4,5 meter.



We gingen verder op olifanten"jacht", en onze gids kreeg per telefoon een tip van collega's, waar we opaf scheurden. Maar toen we met 5 auto's met gidsen en toeristen bij de getipte plek wachten, bleven de olifanten liever verstopt. We hoorden ze wel goed zo in het stille park; afknappende boomtakken enz. De toeristengroepen hebben zich toen maar weer verspreid, maar hoe we ook heen en weer reden om ze later op een rustiger plek te spotten, dat lukte niet. En opeens: ja een mannetje die alleen stond bij een plek waar de olifanten komen om zout te likken. En waar hij zich lekker insmeerde met deze rode aarde. Een geweldig gezicht zo in het donker in de lichten van de auto!